من حجاب را دوست دارم

«من حجاب را دوست دارم» عنوان فعالیت هایی مردمی و خودجوش است که در راستای اعلام عقیده افرادی که به حجاب علاقه دارند و آن را به عنوان پوشش خود پذیرفته اند، توسط عده ای از دانشجویان و هنرمندان شروع شده است. تا کنون پیکسل های این طرح و همچنین برچسب هایی با این شعار برای چسباندن بر شیشه مغازه ها و یا ماشین ها طراحی شده اند و این گروه در حال طراحی محصولات دیگری نیز هستند. مصاحبه ما را با حسن حبیب اله زاده، از مسئولین اجرایی این طرح بخوانید.

ایده شکل گیری طرح «من حجاب را دوست دارم» چگونه شکل گرفت و از چه زمانی شروع شد؟

حدود یک سال پیش با دوستان هنری و رسانه‌ای جلساتی با موضوع کلی امربه معروف و نهی از منکر داشتیم. از تجربیات خودمان می گفتیم و تاثیراتی که روی خودمان و دیگران گذاشته بود. هدف اصلی آن جلسات شروع حرکتی اجتماعی بود که این فریضه‌ واجب رو به صورت گروهی انجام بدهیم. درباره موضوعات مختلفی نیز بحث می کردیم و فقط مسئله حجاب نبود. چند ماه از این جلسات برگزارشد و به نتایجی هم رسیدیم، اما به دلیل مشغله‌هایی که داشتیم و برخی بحث‌های فرسایشی نظری، بین جلسات فاصله افتاد.

بعد از چند ماه ضرورت‌هایی پیش آمد و بنده با توجه به نتابج آن جلسات به فکر عملیاتی کردن این پروژه افتادم. نتیجه‌ مهمی که آن تجربیات و بحث‌ها داشت این بود که زمینه‌های اجتماعی بروز این فریضه مهیا و آماده نیست و ابتدا باید در این حوزه کار کرد. ایده‌ اولیه این بود که باید نشانه‌ای طراحی شود که به راحتی افراد در حین انجام کارهای روزمره و رفت و آمدها حامل آن نشانه باشند. یعنی بدون این که وقت و هزینه خاصی پرداخت نمایند و مواجهه‌ای صورت بگیرد، افراد نشان‌دار شوند و از این طریق اعتقاد و تفکری را بیان کنند.

البته پیش‌نیاز این طرح ، تعریف و تبیین و ترویج آن نشانه بود که باید در رسانه‌ها اتفاق می افتاد. بعد از طرح این ایده با برخی از صاحب‌نظران و دوستان، به این نتیجه رسیدیم که، استفاده از نماد و نشانه‌های غیرمستقیم در فضا و زمان کنونی، زمانبر و هزینه‎زا و با توجه به سرعت ظهور پدیده‌های اجتماعی و عیان و آشکار و مستقیم بودن ناهنجاری‎‌ها، عقب افتادن از قافله است. این بود که به جمله مستقیم‌تری رسیدیم. یعنی «من حجاب را دوست دارم». این شعار ویژگی‌های خوبی داشت که راضی‌مان می‌کرد. فردی که حامل این شعار است چه زن و چه مرد، غیر از این که در جامعه اعلام موضع می کند، حضورش به معنی این است که داخل میدان و آماده مبارزه است.

فعالیت های شما در راستای این طرح چیست؟
این طرح بسیار قابلیت گسترش دارد. از محصولات اولیه ما طراحی برچسب‌هایی بودکه بشود روی شیشه‌ ماشین‌ها زد. برچسب‌هایی که شعار «من حجاب را دوست دارم»، روی آنها با ترکیب‌های رنگی متنوع چاپ شده باشد. با توجه به حضور تعداد زیاد خودروها درخیابان ها و رفت و آمدهای مکرر و ترافیک‌های طولانی به نظر می رسید که شیشه ماشین‌ها محمل خوبی برای دیده شدن این شعار باشد. البته روی شیشه مغازه ها نیز می شود این ها را چسباند.

محصول بعدی به اصطلاح پیکسل‌هایی بودکه معمولا روی کیف ها و کوله پشتی ها وصل می‌شد. اینها اکنون به مرحله تولید و توزیع رسیده و چندین طرح و محصول دیگر نیز درمرحله تولید است.

من حجاب را دوست دارم

افرادی که راهبری این طرح را دارند چه کسانی هستند؟
افرادی که در این طرح همکاری می کنند، اکثرا فارغ‌التحصیل دانشگاه‌ها و دانشجویان هستند. مخصوصا فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های هنری پایتخت همکاری خوبی دراین طرح داشتند. به عنوان مثال طراحی و چاپ این کار را آتلیه سه در چهار به عهده گرفته که عموماً بچه‌های دانشگاه هنر هستند. بچه‌های دانشگاه‌های مختلف هم در فضای مجازی فعالیت و ترویج را به عهده دارند. در حوزه رسانه‌های تصویری هم از دانشگاه صداوسیما و هم دانشگاه های دیگر دوستانی اعلام آمادگی کردند. دوستانی هستند که نسبت به این مسئله دغدغه دارند و با توجه به وسع و توان خودشان گوشه‌ای از کار را به دست گرفته اند. خدماتی که دوستان انجام می‌دهند با توجه به تخصص‌هایشان است ودرمقابل این خدمات هم هزینه‌ای دریافت نمی کنند و برخی از افراد نیز درکارهایی که کاملا غیرتخصصی و به اصطلاح یدی است، وارد می شوند و هر کمکی که از دستشان بربیاید انجام می دهند.

بازتاب این طرح و یا فعالیت های هم سو با این طرح در شبکه های اجتماعی و بین مردم چگونه است؟
ما حدود یک ماه هست که به صورت محدود در برخی از شبکه‌های اجتماعی فعالیت مان را شروع کرده ایم و در این مدت کوتاه بازخوردهای خیلی خوبی داشتیم. مخصوصا از سوی جوانان مذهبی که دوست دارند در این زمینه یک کاری انجام بدهند.

تا چند روز آینده هم ان شاالله سایت رسمی‌مان راه اندازی می شود.

چشم انداز شما برای گسترش این حرکت چیست؟
به شدت امیدواریم. آینده خوبی برای این حرکت دیده می شود. ما با توکل به خدا و توسل به ائمه اطهار(س) کار را شروع کرده ایم و ادامه خواهیم داد. برای گسترش این طرح به دو نکته توجه کامل داریم: اولاً کار کاملا باید مردمی و خودجوش باشد و دوماً نباید افرادی و نهادهایی از سر دلسوزی وارد شوند و برای گسترش این طرح از شیوه‌هایی مثل اجبار و توزیع رایگان و بی‌برنامه استفاده کنند. هرچند این محدودیت ها باعث شود کار کند پیش برود.

مراکز فروش برچسب ها و پیکسل های من حجاب را دوست دارم:
ترنجستان سروش: تهران، خیابان انقلاب نرسیده به وصال شیرازی
کافه کراسه: تهران، خیابان شانزده آذر خیابان پورسینا
فروشگاه کتاب داستان: تهران، خیابان پاسداران، خیابان گل نبی، خیابان ناطق نوری میدان قبا